همه افتخار مادرانمان در این بود که خود را از لذتهای زندگی محروم ساختند

همه افتخار پدرانمان در این بود که مرگ و جمود را بجای زندگی برگزیدند

و امروز من و تو میراث دار غم مادران و حسرت پدرانیم

... ... ...

چه بهای گزافی دارد شادی و لذت در این ماتم سرای مرده پرور

چه معجزه شگرفی است زندگی در این گورستان تاریک و دور افتاده

... ... ...

برخیز و تاریخ را به آتش نگاهت شعله ور ساز

که چون آذرخش می درد و چون الماس می درخشد

... گرنه بار دیگر محکوم به تکرار خطاهای ایشان خواهی شد